| سلامی دوباره به آفتاب از دریچه تاریک
نمی دونم به شما چه حسی دست می ده وقتی بعد از مدتها به صفحه کهنه یادداشت های دوست داشتنی تون سر می زنید و می بینید که هیچی به هیچی نیست و همه چی دگرگون شده.
من که کلی شوکه شدم و کم مونده بود کپ کنم.
دیر به دیر وب آرایی و وب فرسایی کردن هم این دردسرها راداره.
پر از داغ شقایق هاست آوازم!
امان از این جریان سیال ذهن!
خب بهر حال پس از مدتها جشنواره وبلاگ کارمندان شهرداری تهران هم با هزار اما و اگر و هزار روز تاخیر! برگزار شد تا نقطه عطفی باشد بر تحولات ارتباطی و اطلاع رسانی عرصه شهر و شهروندی.
می توانست پربارتر و منصفانه تر از این باشد و تا حدودی تمامی جوانب را در نظر بگیرد اما باز هم٬
شروع این حرکت می تواند جای بسی امیدواری و نوید بخش روزهای پر تکاپوی فضای ارتباطی عرصه دنیای مجازی باشد.
تا باد چنین بادا!
|